recidive
zelfstandig naamwoordBetekenis
- herhaling van een misdrijf, het opnieuw vervallen in dezelfde zonde
- het zich opnieuw vertonen van een reeds doorstane en schijnbaar genezen ziekte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| recidiven | meervoud |
| recidives | meervoud |
Woordfamilie van recidive
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| recidiven | meervoud | recidive |
| recidives | meervoud | recidive |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van recidive zijn vastgelegd.