rechtvaardigingsgrond
zelfstandig naamwoordBetekenis
- die omstandigheid waardoor het strafbaar feit zijn wederrechtelijk karakter verliest, dus niet langer in strijd is met de wet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (rechtvaardigingsgrondje) | verkleinwoord, enkelvoud |
| (rechtvaardigingsgrondjes) | verkleinwoord, meervoud |
| rechtvaardigingsgronden | meervoud |
Herkomst
samenstelling van rechtvaardiging en grond met het invoegsel -s-
Woordfamilie van rechtvaardigingsgrond
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rechtvaardigingsgronden | meervoud | rechtvaardigingsgrond |
| rechtvaardigingsgrondje | woordvorm | rechtvaardigingsgrond |
| rechtvaardigingsgrondjes | meervoud | rechtvaardigingsgrond |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rechtvaardigingsgrond zijn vastgelegd.