rapportage
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het uitbrengen van een rapport, het rapporteren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rapportages | meervoud |
| rapportagetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rapportagetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van rapporteren of van rapport met het achtervoegsel -age
Woordfamilie van rapportage
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rapportages | meervoud | rapportage |
| rapportagetje | verkleinwoord | rapportage |
| rapportagetjes | verkleinwoord meervoud | rapportage |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rapportage zijn vastgelegd.