rangschikking
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het rangschikken (systematisch ordenen volgens een bepaald systeem)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rangschikkingen | meervoud |
| rangschikkinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rangschikkinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van rangschikken met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van rangschikking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rangschikkingen | meervoud | rangschikking |
| rangschikkinkje | verkleinwoord | rangschikking |
| rangschikkinkjes | verkleinwoord meervoud | rangschikking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rangschikking zijn vastgelegd.