raadpleging
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het raadplegen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| raadplegingen | meervoud |
| raadpleginkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| raadpleginkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van raadplegen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van raadpleging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| raadplegingen | meervoud | raadpleging |
| raadpleginkje | verkleinwoord | raadpleging |
| raadpleginkjes | verkleinwoord meervoud | raadpleging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van raadpleging zijn vastgelegd.