pruiler
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een boos, mokkend, ontevreden, chagrijnig persoon die vaak pruilt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pruilers | meervoud |
| pruilertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pruilertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van pruilen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van pruiler
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pruilers | meervoud | pruiler |
| pruilertje | verkleinwoord | pruiler |
| pruilertjes | verkleinwoord meervoud | pruiler |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pruiler zijn vastgelegd.