pruilen

boos en ontevreden zijn zonder te zeggen waarom

pruilen

werkwoord

Betekenis

boos en ontevreden zijn zonder te zeggen waarom
droevig zijn zonder geluid te maken

Vervoeging van pruilen

pruilenhele werkwoord

Herkomst

In de betekenis van ‘mokken’ voor het eerst aangetroffen in 1475

Woordfamilie van pruilen

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
gepruild	woordvorm	pruilen
pruil	woordvorm	pruilen
pruilde	woordvorm	pruilen
pruilden	woordvorm	pruilen
pruile	woordvorm	pruilen
pruilend	woordvorm	pruilen
pruilende	woordvorm	pruilen
pruilt	woordvorm	pruilen

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pruilen zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over pruilen

Wat is de betekenis van pruilen?

Pruilen is een werkwoord. De betekenis is: boos en ontevreden zijn zonder te zeggen waarom. In totaal staan er 2 betekenissen.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord pruilen is 15 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

P 3
R 2
U 4
I 1
L 3
E 1
N 1
15 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

pruilen levert met Wordfeud minimaal 15 en maximaal 109 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

P 4
R 2
U 2
I 2
L 3
E 1
N 1
15 zonder bonus
109 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (P) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus, plus 40 punten omdat alle zeven stenen van het rek gebruikt worden.

Woordle

Naar spel

pruilen telt 7 letters, waarvan 7 verschillende. Hoe meer verschillende letters een gok heeft, hoe meer woorden hij wegstreept.

Dit woordenboek kent 21.717 woorden van 7 letters. Dat is het speelveld waar een Woordle van deze lengte uit put.

Met de Woordle helper vul je de kleuren van je pogingen in en zie je welke woorden nog passen.

pruilen in het kort

pruilen staat in dit woordenboek als werkwoord. Hierboven vind je 2 betekenissen, met daarbij de bijbehorende woordsoort. Daarnaast hoort pruilen bij een woordfamilie van 8 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.