prostituee
zelfstandig naamwoord /ˌprɔstityˈwe/Betekenis
- vrouw die voor geld seksuele diensten aanbiedt
Hoe spreek je prostituee uit?
/ˌprɔstityˈwe/
Prostituee bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| s | sok |
| t | tak |
| i | riet |
| y | fuut |
| w | quiz |
| e | veel |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| prostituees | meervoud |
| prostitueetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| prostitueetjes | verkleinwoord, meervoud |
| prostituée |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hoer’ voor het eerst aangetroffen in 1878
Woordfamilie van prostituee
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| prostituees | meervoud | prostituee |
| prostituée | woordvorm | prostituee |
| prostituées | woordvorm | prostituees |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van prostituee zijn vastgelegd.