predikant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die gerechtigd is een kerkdienst te leiden in een protestantse kerk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| predikanten | meervoud |
| predikantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| predikantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘protestantse titel, dominee’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1557
Woordfamilie van predikant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| predikanten | meervoud | predikant |
| predikantje | verkleinwoord | predikant |
| predikantjes | verkleinwoord meervoud | predikant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van predikant zijn vastgelegd.