postulant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- kloosterling die de wens te kennen heeft gegeven in de orde te worden opgenomen, tijdens het postulaat
- dinger naar een ambt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| postulanten | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van postuleren met het achtervoegsel -ant
Woordfamilie van postulant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| postulanten | meervoud | postulant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van postulant zijn vastgelegd.