posten
werkwoord, zelfstandig naamwoord ˈpɔstə(n)Betekenis
- op de post doen
- op wacht staan
Hoe spreek je posten uit?
/ˈpɔstən/
Posten bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɔ | bot |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als postten.
Vervoeging van posten
postenhele werkwoord — gepostvoltooid deelwoord
Alle 2 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gepost | verleden tijd, deelwoord |
| postte | verleden tijd |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord post
Woordfamilie van posten
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gepost | voltooid deelwoord | posten |
| geposte | woordvorm | posten |
| poste | woordvorm | posten |
| postend | woordvorm | posten |
| postende | woordvorm | posten |
| postte | verleden tijd | posten |
| postten | woordvorm | posten |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van posten zijn vastgelegd.