pluizen
werkwoord, zelfstandig naamwoord ˈplœyzə(n)Betekenis
- in vlokken uiteentrekken
Hoe spreek je pluizen uit?
/ˈplœyzən/
Pluizen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| œy | huis |
| z | zon |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van pluizen
pluizenhele werkwoord — geplozenvoltooid deelwoord
Alle 4 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| geplozen | verleden tijd, deelwoord |
| gepluisd | verleden tijd, deelwoord |
| ploos | verleden tijd |
| pluisde | verleden tijd |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord pluis
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘pluizen uit elkaar trekken’ voor het eerst aangetroffen in 1573
Woordfamilie van pluizen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geplozen | voltooid deelwoord | pluizen |
| gepluisd | voltooid deelwoord | pluizen |
| gepluisde | woordvorm | pluizen |
| ploos | verleden tijd | pluizen |
| plozen | woordvorm | pluizen |
| pluisde | verleden tijd | pluizen |
| pluisden | woordvorm | pluizen |
| pluist | woordvorm | pluizen |
| pluize | woordvorm | pluizen |
| pluizend | woordvorm | pluizen |
| pluizende | woordvorm | pluizen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pluizen zijn vastgelegd.