plakband
zelfstandig naamwoord /ˈplɑg.bɑnt/Betekenis
- een lintvormige drager die aan één of beide zijden bedekt is met kleefstoffen, bedoeld om voorwerpen tijdelijk of blijvend vast te maken
Hoe spreek je plakband uit?
/ˈplɑgbɑnt/
Plakband bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| ɑ | bad |
| g | goal |
| b | bak |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| plakbanden | meervoud |
| plakbandje | verkleinwoord, enkelvoud |
| plakbandjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van plak ww en band
Woordfamilie van plakband
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| plakbanden | meervoud | plakband |
| plakbandje | verkleinwoord | plakband |
| plakbandjes | verkleinwoord meervoud | plakband |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van plakband zijn vastgelegd.