pedicure
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- voetverzorging
- iemand die voor zijn beroep voeten verzorgt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pedicuren | meervoud |
| pedicures | meervoud |
Woordvorm
- aanvoegende wijs van pedicuren
Vervoeging van pedicure
pedicurehele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘voetverzorger’ voor het eerst aangetroffen in 1873
Woordfamilie van pedicure
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pedicuren | meervoud | pedicure |
| pedicures | meervoud | pedicure |
| gepedicuurd | woordvorm | pedicuren |
| gepedicuurde | woordvorm | pedicuren |
| pedicurend | woordvorm | pedicuren |
| pedicurende | woordvorm | pedicuren |
| pedicuur | woordvorm | pedicuren |
| pedicuurde | woordvorm | pedicuren |
| pedicuurden | woordvorm | pedicuren |
| pedicuurt | woordvorm | pedicuren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pedicure zijn vastgelegd.