manicure
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- iemand die handen en nagels verzorgd en cosmetische behandeld
- verzorging en cosmetische behandeling van handen en nagels
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
Woordvorm
- aanvoegende wijs van manicuren
Vervoeging van manicure
manicurehele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verzorger van handen en nagels’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1912
Woordfamilie van manicure
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| manicures | meervoud | manicure |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van manicure zijn vastgelegd.