pauk
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een grote verstembare keteltrommel zoals gebruikt in een orkest
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pauken | meervoud |
| paukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| paukjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pauken
- gebiedende wijs van pauken
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pauken
Vervoeging van pauk
paukhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘slaginstrument’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1717
Woordfamilie van pauk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pauken | meervoud | pauk |
| paukje | verkleinwoord | pauk |
| paukjes | verkleinwoord meervoud | pauk |
| gepaukt | woordvorm | pauken |
| pauke | woordvorm | pauken |
| paukend | woordvorm | pauken |
| paukende | woordvorm | pauken |
| paukt | woordvorm | pauken |
| paukte | woordvorm | pauken |
| paukten | woordvorm | pauken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pauk zijn vastgelegd.