paradox
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord paraˈdɔksBetekenis
- schijnbare tegenspraak
- paradoxaal
Hoe spreek je paradox uit?
/paraˈdɔks/
Paradox bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| a | maan |
| r | rood |
| d | dak |
| ɔ | bot |
| k | kat |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| paradoxen | meervoud |
| paradoxje | verkleinwoord, enkelvoud |
| paradoxjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Frans paradoxe, dat via Latijn paradoxum teruggaat op Oudgrieks παράδοξος (parádoxos) "wat afwijkt van wat algemeen verwacht wordt"; in de betekenis van ‘schijnbare tegenstrijdigheid’ voor het eerst aangetroffen in 1634
Woordfamilie van paradox
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| paradoxe | woordvorm | paradox |
| paradoxen | meervoud | paradox |
| paradoxer | woordvorm | paradox |
| paradoxere | woordvorm | paradox |
| paradoxers | woordvorm | paradox |
| paradoxje | verkleinwoord | paradox |
| paradoxjes | verkleinwoord meervoud | paradox |
| paradoxt | woordvorm | paradox |
| paradoxte | woordvorm | paradox |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van paradox zijn vastgelegd.