opwerping
zelfstandig naamwoordBetekenis
- protest tegen de argumenten van iemand anders
- het zichzelf presenteren als iets van goede (morele) kwaliteit
- het maken van een verhoging (ook in figuurlijke zin)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opwerpingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van opwerpen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van opwerping
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opwerpingen | meervoud | opwerping |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opwerping zijn vastgelegd.