opvolger
zelfstandig naamwoord ˈɔpfɔlɣərBetekenis
- iemand die een ambt bekleedt na iemand anders.
- iets of iemand wat komt na een eerdere.
Hoe spreek je opvolger uit?
/ˈɔpfɔlxər/
Opvolger bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| f | fiets |
| l | land |
| x | acht |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opvolgers | meervoud |
| opvolgertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opvolgertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van opvolgen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van opvolger
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opvolgers | meervoud | opvolger |
| opvolgertje | verkleinwoord | opvolger |
| opvolgertjes | verkleinwoord meervoud | opvolger |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opvolger zijn vastgelegd.