opteller
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een optelling maakt
- iemand die iets toevoegt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| optellers | meervoud |
| optellertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| optellertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van optellen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van opteller
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| optellers | meervoud | opteller |
| optellertje | verkleinwoord | opteller |
| optellertjes | verkleinwoord meervoud | opteller |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opteller zijn vastgelegd.