opstandeling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die zich gewapenderhand verzet tegen het heersende gezag
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opstandelingen | meervoud |
| opstandelingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opstandelingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van opstand met het achtervoegsel -ling met het invoegsel -e-
Woordfamilie van opstandeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opstandelingen | meervoud | opstandeling |
| opstandelingetje | verkleinwoord | opstandeling |
| opstandelingetjes | verkleinwoord meervoud | opstandeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opstandeling zijn vastgelegd.