opstand
zelfstandig naamwoord /ˈɔpstɑnt/Betekenis
- een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden
- staande bomen.
- overeind staand deel, schot
Hoe spreek je opstand uit?
/ˈɔpstɑnt/
Opstand bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| s | sok |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een massale, vaak gewelddadige, poging om het heersende gezag omver te werpen
- staande bomen of struiken, ter onderscheiding van aangrenzende begroeiing
- overeind staand deel, schot [2]
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opstanden | meervoud |
| opstandje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opstandjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van op en stand
Woordfamilie van opstand
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opstanden | meervoud | opstand |
| opstandje | verkleinwoord | opstand |
| opstandjes | verkleinwoord meervoud | opstand |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opstand zijn vastgelegd.