opruiing
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het proberen mensen in opstand te laten komen
- het mensen aanzetten tot het plegen van geweld tegen de overheid
- het mensen aanzetten tot het plegen van misdaden
- het mensen aanzetten tot verstoring van de openbare orde
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opruiingen | meervoud |
| opruiinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opruiinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van opruien met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van opruiing
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opruiingen | meervoud | opruiing |
| opruiinkje | verkleinwoord | opruiing |
| opruiinkjes | verkleinwoord meervoud | opruiing |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opruiing zijn vastgelegd.