oplosser
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een raadsel oplost
- een stof waarin een andere substantie opgelost kan worden
zelfstandig naamwoord — masculine
- speciaal soort onderlosser, waarbij de bodemdeuren niet onder het schip uit komen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| oplossers | meervoud |
| oplossertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| oplossertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van de werkwoordstam van oplossen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van oplosser
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| oplossers | meervoud | oplosser |
| oplossertje | verkleinwoord | oplosser |
| oplossertjes | verkleinwoord meervoud | oplosser |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oplosser zijn vastgelegd.