opheffing
zelfstandig naamwoord ˈɔphɛfɪŋBetekenis
- het opheffen, optillen (gezegd van het menselijk lichaam)
- de afschaffing van iets
- de beëindiging van iets
Hoe spreek je opheffing uit?
/ˈɔphɛfɪŋ/
Opheffing bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| h | hoed |
| ɛ | bed |
| f | fiets |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- het opheffen, optillen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opheffingen | meervoud |
| opheffinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opheffinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van opheffen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van opheffing
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opheffingen | meervoud | opheffing |
| opheffinkje | verkleinwoord | opheffing |
| opheffinkjes | verkleinwoord meervoud | opheffing |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opheffing zijn vastgelegd.