opgever
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die stopt met iets dat moeilijk is om te doen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opgevers | meervoud |
| opgevertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opgevertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van opgeven met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van opgever
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opgevers | meervoud | opgever |
| opgevertje | verkleinwoord | opgever |
| opgevertjes | verkleinwoord meervoud | opgever |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opgever zijn vastgelegd.