oordelaar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die ergens over kan, mag of moet oordelen
- iemand die een vonnis wijst
- beoordelaar, rechter
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| oordelaars | meervoud |
| oordelaren | meervoud |
Woordfamilie van oordelaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| oordelaars | meervoud | oordelaar |
| oordelaren | meervoud | oordelaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oordelaar zijn vastgelegd.