ontsteker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een hulpmiddel om een op zichzelf stabiel explosief te laten ontploffen.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ontstekers | meervoud |
| ontstekertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ontstekertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van ontsteken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van ontsteker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ontstekers | meervoud | ontsteker |
| ontstekertje | verkleinwoord | ontsteker |
| ontstekertjes | verkleinwoord meervoud | ontsteker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ontsteker zijn vastgelegd.