ontaarding
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het vervallen in betreurenswaardig gedrag of omstandigheden
- het om redenen van symmetrie naar energie samenvallen van twee of meer kwamtumtoestanden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ontaardingen | meervoud |
| ontaardinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ontaardinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van ontaarden met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van ontaarding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ontaardingen | meervoud | ontaarding |
| ontaardinkje | verkleinwoord | ontaarding |
| ontaardinkjes | verkleinwoord meervoud | ontaarding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ontaarding zijn vastgelegd.