onderwijzer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die les geeft (vooral basisschool)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onderwijzers | meervoud |
| onderwijzertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| onderwijzertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘leraar’ voor het eerst aangetroffen in 1784
Woordfamilie van onderwijzer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onderwijzers | meervoud | onderwijzer |
| onderwijzertje | verkleinwoord | onderwijzer |
| onderwijzertjes | verkleinwoord meervoud | onderwijzer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onderwijzer zijn vastgelegd.