ondervinding
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets geleerd hebben door iets te doen of mee te maken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ondervindingen | meervoud |
| ondervindinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ondervindinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van ondervinden met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van ondervinding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ondervindingen | meervoud | ondervinding |
| ondervindinkje | verkleinwoord | ondervinding |
| ondervindinkjes | verkleinwoord meervoud | ondervinding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ondervinding zijn vastgelegd.