ondertrouw
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- huwelijksaangifte
zelfstandig naamwoord — masculine
- bekendmaken bij de burgerlijke stand dat u van plan bent te gaan trouwen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ondertrouwen | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ondertrouwen
- gebiedende wijs van ondertrouwen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ondertrouwen
Vervoeging van ondertrouw
ondertrouwhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van onder en trouw