onderschikking
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een samenvoeging van twee zinnen tot een geheel waarvan de ene een bijzin is van de andere
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onderschikkingen | meervoud |
| onderschikkinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| onderschikkinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van onderschikken met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van onderschikking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onderschikkingen | meervoud | onderschikking |
| onderschikkinkje | verkleinwoord | onderschikking |
| onderschikkinkjes | verkleinwoord meervoud | onderschikking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onderschikking zijn vastgelegd.