onderhandeling
zelfstandig naamwoord /ɔndər'ɦɑndəlɪŋ/Betekenis
- een proces van overleg waarbij partijen trachten tot een voor beiden aanvaardbare afspraak te komen
Hoe spreek je onderhandeling uit?
/ɔndərˈhɑndəlɪŋ/
Onderhandeling bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| h | hoed |
| ɑ | bad |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onderhandelingen | meervoud |
| onderhandelinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| onderhandelinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van onderhandelen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van onderhandeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onderhandelingen | meervoud | onderhandeling |
| onderhandelinkje | verkleinwoord | onderhandeling |
| onderhandelinkjes | verkleinwoord meervoud | onderhandeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onderhandeling zijn vastgelegd.