omkleden
werkwoord ˈɔmkledə(n)Betekenis
- zich ~ andere kleren aandoen.
- met redenen ~: voorzien van deugdelijke argumentatie.
- omhullen
Hoe spreek je omkleden uit?
/ˈɔmkledən/
Omkleden bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| m | maan |
| k | kat |
| l | land |
| e | veel |
| d | dak |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van omkleden
omkledenhele werkwoord — omgekleedvoltooid deelwoord
Alle 3 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kleedde om | verleden tijd |
| omgekleed | verleden tijd, deelwoord |
| ómkleden | canonical |
Vervoeging van omkleden
omkledenhele werkwoord — omkleedvoltooid deelwoord
Alle 3 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| omkleed | verleden tijd, deelwoord |
| omkleedde | verleden tijd |
| omkléden | canonical |
Herkomst
samenstelling van om bw en kleden ww
Woordfamilie van omkleden
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klede om | woordvorm | omkleden |
| kleden om | woordvorm | omkleden |
| kleed om | woordvorm | omkleden |
| kleedde om | verleden tijd | omkleden |
| kleedden om | woordvorm | omkleden |
| kleedt om | woordvorm | omkleden |
| omgeklede | woordvorm | omkleden |
| omgekleed | voltooid deelwoord | omkleden |
| omklede | with-subordinate-clause | omkleden |
| omkledend | woordvorm | omkleden |
| omkledende | woordvorm | omkleden |
| omkleed | voltooid deelwoord | omkleden |
| omkleedde | verleden tijd | omkleden |
| omkleedden | woordvorm | omkleden |
| omkleedt | woordvorm | omkleden |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van omkleden zijn vastgelegd.