oester
zelfstandig naamwoord ˈustərBetekenis
- gewoonlijk eetbaar, met één platte en één bolle schelp
Hoe spreek je oester uit?
/ˈustər/
Oester bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| u | boek |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- weekdier uit de familie Ostreidae, gewoonlijk eetbaar, met één platte en één bolle schelp
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| oesters | meervoud |
| oestertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| oestertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
via Middelnederlands oester en Latijn ostrea / ostreum van Oudgrieks ὄστρεον (óstreon) "oester, schelp", in de betekenis van ‘gewoonlijk eetbaar, tweekleppig weekdier’ aangetroffen vanaf 1287
Woordfamilie van oester
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| oesters | meervoud | oester |
| oestertje | verkleinwoord | oester |
| oestertjes | verkleinwoord meervoud | oester |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oester zijn vastgelegd.