neurose
zelfstandig naamwoordBetekenis
- psychiatrisch ziektebeeld zonder aanwijsbare lichamelijke oorzaak, gekenmerkt door angst, depressiviteit, spanning en eventueel obsessief gedrag, waarbij het prestatievermogen intact blijft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| neurosen | meervoud |
| neuroses | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘psychiatrisch ziektebeeld’ voor het eerst aangetroffen in 1863
Woordfamilie van neurose
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| neurosen | meervoud | neurose |
| neuroses | meervoud | neurose |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van neurose zijn vastgelegd.