mythe
zelfstandig naamwoord /ˈmitə/Betekenis
- een verhaal dat de handelingen van (half-) goden en godinnen tot onderwerp heeft
- een onzinverhaal dat als waar aangenomen wordt
Hoe spreek je mythe uit?
/ˈmitə/
Mythe bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| i | riet |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mythen | meervoud |
| mythes | meervoud |
| mythetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mythetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘wereldbeschouwelijke overlevering, fabel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1804
Woordfamilie van mythe
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mythen | meervoud | mythe |
| mythes | meervoud | mythe |
| mythetje | verkleinwoord | mythe |
| mythetjes | verkleinwoord meervoud | mythe |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mythe zijn vastgelegd.