muzikant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die muziek maakt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| muzikanten | meervoud |
| muzikantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| muzikantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘muziekbeoefenaar’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1669
Woordfamilie van muzikant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| muzikanten | meervoud | muzikant |
| muzikantje | verkleinwoord | muzikant |
| muzikantjes | verkleinwoord meervoud | muzikant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van muzikant zijn vastgelegd.