muiterij
zelfstandig naamwoordBetekenis
- oproer (vooral in het leger en op schepen)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| muiterijen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘oproer’ voor het eerst aangetroffen in 1350
Woordfamilie van muiterij
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| muiterijen | meervoud | muiterij |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van muiterij zijn vastgelegd.