muiter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- opstandeling die het bevoegd gezag omverwerpt en zelf de leiding neemt met name in de scheepvaart en in het leger
- opstandelingen in andere omstandigheden
zelfstandig naamwoord — masculine
- opstandeling die het bevoegd gezag omverwerpt en zelf de leiding neemt, met name in de scheepvaart en in het leger person
- opstandeling in andere omstandigheden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| muiters | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van muiten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van muiter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| muiters | meervoud | muiter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van muiter zijn vastgelegd.