monist
zelfstandig naamwoordBetekenis
- parlementslid dat kritiekloos de koers van de regering, waarin zijn partij coalitiepartner is, volgt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| monisten | meervoud |
Herkomst
afleiding monisme met het achtervoegsel -ist
Woordfamilie van monist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| monisten | meervoud | monist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van monist zijn vastgelegd.