misselijkheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- vorm van onpasselijkheid die gepaard kan gaan met een neiging tot braken, als signaal van het lichaam dat er iets mis is of als reactie op iets onaangenaams
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| misselijkheden | meervoud |
Herkomst
afgeleid van misselijk met het achtervoegsel -heid
Woordfamilie van misselijkheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| misselijkheden | meervoud | misselijkheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van misselijkheid zijn vastgelegd.