milieu
zelfstandig naamwoord mɪlˈjøBetekenis
- de sociale omgeving (maatschappelijk, cultureel, religieus)
- de wereldwijde natuurlijke omgeving
- midden
- gemiddelde
- omgeving, leefomgeving, milieu
- crimineel milieu, onderwereld
Hoe spreek je milieu uit?
/mɪlˈjø/
Milieu bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɪ | pit |
| l | land |
| j | ja |
| ø | deur |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- leefomgeving van de mens
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| milieus | meervoud |
| milieutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| milieutjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘omgeving’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1888
Woordfamilie van milieu
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| milieus | meervoud | milieu |
| milieutje | verkleinwoord | milieu |
| milieutjes | verkleinwoord meervoud | milieu |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van milieu zijn vastgelegd.
Afleidingen en samenstellingen
- milieuactivist
- milieuambtenaar
- milieubeheer
- milieubeleid
- milieubescherming
- milieubewust
- milieudelict
- milieudruk
- milieueconomie
- milieueducatie
- milieueffect
- milieueis
- milieufraude
- milieugebied
- milieuheffing
- milieuhygiëne
- milieukeur
- milieukeurmerk
- milieukunde
- milieuminister
- milieuonvriendelijk
- milieuorganisatie
- milieupolitiek
- milieuprobleem