melodie
zelfstandig naamwoord ˌmeloˈdiBetekenis
- een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt
Hoe spreek je melodie uit?
/ˌmeloˈdi/
Melodie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| e | veel |
| l | land |
| o | boot |
| d | dak |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| melodietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| melodietjes | verkleinwoord, meervoud |
| melodieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wijsje’ voor het eerst aangetroffen in 1265
Woordfamilie van melodie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| melodietje | verkleinwoord | melodie |
| melodietjes | verkleinwoord meervoud | melodie |
| melodieën | meervoud | melodie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van melodie zijn vastgelegd.