meisje
zelfstandig naamwoord ˈmɛiʃəBetekenis
- een jonge, ongehuwde vrouw
- een vrouwelijk kind
- een vriendin
- een dienstmeisje
Hoe spreek je meisje uit?
/ˈmɛiʃə/
Meisje bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɛi | trein |
| ʃ | sjaal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- jonge, ongehuwde vrouw
- vrouwelijk kind
- vriendin informal
- dienstmeisje
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (meid) | enkelvoud |
| (meiden) | meervoud |
| meisjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
alleen verkleinwoord; via meiske van Middelnederlands meiskin / meiskijn met assimilatie van de slotklank van de stam; op te vatten als afgeleid van meid zn met het achtervoegsel -je in de betekenis van ‘vrouwelijk kind’ aangetroffen vanaf 1629
Woordfamilie van meisje
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| meisjes | verkleinwoord meervoud | meisje |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van meisje zijn vastgelegd.