matrix
zelfstandig naamwoord ˈmatrɪksBetekenis
- een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden
- het materiaal waarin iets ingebed zit
Hoe spreek je matrix uit?
/ˈmatrɪks/
Matrix bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| a | maan |
| t | tak |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| k | kat |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| matrices | meervoud |
| matrixen | meervoud |
| matrixje | verkleinwoord, enkelvoud |
| matrixjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘getallenschema’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1919
Woordfamilie van matrix
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| matrices | meervoud | matrix |
| matrixen | meervoud | matrix |
| matrixje | verkleinwoord | matrix |
| matrixjes | verkleinwoord meervoud | matrix |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van matrix zijn vastgelegd.