marina
zelfstandig naamwoord maˈrinaBetekenis
- een beetje ordinair meisje
Hoe spreek je marina uit?
/maˈrina/
Marina bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| a | maan |
| r | rood |
| i | riet |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| marina's | meervoud |
| marinaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| marinaatjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van de meisjes naam Marina
Woordfamilie van marina
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| marina's | meervoud | marina |
| marinaatje | verkleinwoord | marina |
| marinaatjes | verkleinwoord meervoud | marina |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van marina zijn vastgelegd.