mankement
zelfstandig naamwoordBetekenis
- gebrek; letsel; defect; tekortkoming
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mankementen | meervoud |
| mankementje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mankementjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afleiding van mank met het invoegsel -e- met het achtervoegsel -ment
Woordfamilie van mankement
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mankementen | meervoud | mankement |
| mankementje | verkleinwoord | mankement |
| mankementjes | verkleinwoord meervoud | mankement |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mankement zijn vastgelegd.