magistratuur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- in principe iedereen die is verkozen of benoemd in een openbaar bestuursambt. In de praktijk wordt de term tegenwoordig alleen nog gebruikt bij de rechterlijke macht en bij burgemeesters
- alle leden van de rechterlijke macht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| magistraturen | meervoud |
Herkomst
afleiding van magistraat
Woordfamilie van magistratuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| magistraturen | meervoud | magistratuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van magistratuur zijn vastgelegd.